Vita brevis; ars longa, memoria servata usuque renovato; amor per artes technicas longas omnia vincit.
Vita brevis; ars longa, memoria servata usuque renovato; amor per artes technicas longas omnia vincit.
VAMURTECH
Haec sententia ex duabus sententiis antiquis oritur:
“Vita brevis; ars longa” et “Amor omnia vincit.”
Prima brevitatem vitae humanae et longitudinem artis commemorat;
altera amorem vim esse docet qua difficultates superantur.
In hac sententia hae duae sententiae coniunguntur,
ut vita, ars, amor et artes technicae uno sensu comprehendantur.
Sed hic ars non solum ars ad pulchritudinem pertinens intellegitur,
sed omnis ars qua homo naturam intellegit, instrumenta facit,
res ordinat, computat, communicat atque aliis tradit.
Itaque artes technicae non solum instrumenta et machinas significant,
sed etiam rationes cogitandi, scribendi, numerandi, computandi et operandi.
Memoria servatur, quia scientia, opera et data transmitti atque custodiri possunt.
Quae uno corpore aut uno instrumento continentur interire possunt;
sed, si describuntur, duplicantur atque aliis traduntur,
ultra unum hominem et ultra unam aetatem manent.
Sic memoria non mera immobilitas est,
sed fidelis continuatio eorum quae didicimus, fecimus et intelleximus.
Usus autem renovatur,
quia instrumenta, formae, rationes operandi et ipsae artes technicae
per tempora mutantur.
Eadem memoria novis mediis servari potest;
eadem scientia novis modis adhiberi potest.
Quod olim chartis, tabulis aut instrumentis simplicibus fiebat,
postea instrumentis computatoriis, retibus et aliis mediis fit.
Renovatio usus memoriam non tollit, sed vivam facit.
Sic ars longa est non quia numquam mutatur,
sed quia memoria servata et usu renovato permanet.
Ars quae non traditur evanescit;
ars quae numquam renovatur rigescit.
Ars autem quae memoriam custodit et usum renovat,
per tempora crescit.
Amor denique principium est quo artes technicae diriguntur.
Sine amore ars potentia esse potest,
sed non semper ad bonum ducit.
Cum autem amor artem ducit,
scientia et instrumenta ad vitam tuendam, adiuvandam et excolendam vertuntur.
Vincere hic non dominari significat,
sed oblivionem, fragilitatem et difficultates amore atque arte superare.
Ita amor, per artes technicas longas,
memoriam servat, usum renovat, atque omnia vincit.